Namaste

= have good day, maar dan in Hindi

Bijna twee weken in Rishikesh nu, yogacentrum in de provincie Uttaranchal.
Ik ben al een tijdje aan het wachten op een mailtje van beste vriendin Griet die elke dag kan bevallen van haar tweede kindje. Speciaal voor alle nieuwe leven had ik een tekst geschreven om te posten op de blog. Maar ieders geduld (vooral dat van de kersverse ouders dan) zal op proef worden gesteld want baby2 wil voorlopig niet komen!
Dus even een korte, wederom onpoetische samenvatting van de laatste twee weken:
yoga elke morgen, Hindiklassen in het huis van een Nederlander, veeeeeel rust om te wennen aan het warme klimaat en het andere eten, rondhangen in de drukke straten van Rishikesh en kijken naar de spirituele/bijgelovige/gekke Indiers (schrappen wat niet past).
In het weekend hebben Andy en ik een uitstap gemaakt naar het nabije Rajaji Park, bekend om zijn olifanten en luiaarden. Praaachtig park, buiten de motor van de safari-jeep wat broodnodige stilte, honderden hertjes, kleurrijke vogels, vlinders, ... Olifanten: tja, welgeteld 1. Luiaarden: welgeteld 0 (mezelf niet meegerekend). Wat had je gedacht, scenario's als in Kenia?! De beloofde rit op een olifant ging niet door om een of andere bizarre reden, maar dat maakte de ervaring er niet minder fijn op!
Verder een uitstapje naar Haridwar, het spirituele centrum voor de Hindu's omdat de exacte plaats (nuja, exactheid met een Indisch tintje) waar de Ganges uit de bergen komt hier gelokaliseerd werd. Echt maf om te zien: ze hebben een zijstroompje aangelegd te vergelijken met de wildwaterbaan in Center Parks waar duizenden Indiers dagelijks baden en hopen zo gereinigd te worden (in alle opzichten, al is het op hygienisch vlak twijfelachtig). We worden er als toeristen onmiddellijk herkend en aangesproken. We krijgen snoepjes aangeboden (ik probeer zo beleefd en onopvallend mogelijk de ingesmolten aluminiumfolie eraf te krabben, een taak die niet simpel is als heler families foto's van je staan te trekken), praten met Hindu's en sikhs en andere gelovigen en kijken vol ongeloof (heiligschennis!) naar halfnaakte oudjes die dreigen meegespoeld te worden met de stroming.
Mijn eigen reinigende bad in de Ganges had ik al eens genomen hier in Rishikesh, op een smal strandje met niet al teveel pottekijkers. Echt waar, soms voel ik me hier echt een popster, je zou haast denken dat ze hier nog nooit toeristen hebben gezien!
Seffes vertrek ik met Andy en nog een Fransman naar watervallen hier in de buurt, om nog wat afkoeling te hebben.
De komende dagen denk ik nog wat uit te rusten (en yoga natuurlijk, elke morgen, onmisbaar) en dan nog wat verder noordwaarts te trekken: naar Dehra Dun en Mussoorie (dit laatste is een 'hill station', een stadje hogerop in de bergen waar de Engelse tijdens de kolonisatie verkoeling zochten in de zomer; tegenwoordig wordt het overrompeld door de snel groeiende Indische middenklasse, waarvan de kinderen volgende week aan hun womervakantie beginnen).

Het volgende berichtje zal er een zijn om een aantal kersverse ouders proficiat te wensen, hoop ik!

Een dikke kus aan iedereen!